Bij deze een voorbeeld van
beeldbewerking op de computer, waarmee ik tegenwoordig bezig ben;
Vroeger werkte ik in de
doka, waar ik mijn kleinbeeld-negatieven zelf ontwikkelde en ook
mijn eigen zwart/wit-foto´s afdrukte. Dat soort ambachtelijke
creativiteit had zo zijn eigen charme.
De tijden zijn veranderd; tegenwoordig zijn er negatief-scanners
om analoge beelden te digitaliseren, zodat de doka vervangen is
door de computer en beeldbewerkingsprogramma´s. Het
aantrekkelijke hiervan is dat je niet meer langdurig in een
donkere kamer hoeft te werken en dat er minder vervuilende
chemicaliën aan te pas komen. Bovendien zijn de creatieve
mogelijkheden enorm toegenomen, doordat je met de computer een
veel grotere verscheidenheid aan effecten kunt creëren. Sommige
fotografen vinden dat deze nieuwe technieken het imago van "betrouwbare
werkelijkheidsweergave" aantasten dat de fotografie van
oudsher had. Maar zelf vind ik juist de prikkeling van de
menselijke fantasie en de toegenomen mogelijkheden om je
voorstellingsvermogen hierdoor uit te beelden van veel groter
waarde en belang.
En dan is er natuurlijk ook
nog de digitale camera gekomen, die op zijn beurt ook weer
veranderingen in het verbeeldingsproces met zich meebracht.
Tegenwoordig zie je reeds tijdens en/of vlak na de opname(n) het
resultaat terug, waardoor er ook een versnelde verdieping
mogelijk is van dit deel van het creatieve proces; je
fotografeert -als het even kan- net zo lang door totdat je een
bevredigend resultaat hebt bereikt, waarvan je denkt dat je
daarmee voldoende uit de voeten kunt om je doelstelling te halen.
De technische aspecten van digitale camera´s brengen echter ook
weer beperkingen met zich mee, waarvan de vertragingstijd tussen
het indrukken van de ontspanknop en het daadwerkelijke moment van
de sluiter-klik het bekendste voorbeeld is. Maar wat mij vooral
bij portet-fotografie opviel, is een zekere indirectheid van
mogelijk contact met de mens voor de lens en die achter de
spiegel, cq het LCD-scherm, dat naar mijn smaak nogal een grote
invloed heeft bij de opname-beoordeling. Analoge kleinbeeldcamera´s
gaven mij meer het gevoel een verlengstuk van mijn ogen en
menselijke blik te zijn dan die van mijn digitale camera met zo´n
schermpje achterop. Niet alleen het kijken, maar ook het contact-maken
daarin is hierdoor afstandelijker geworden.